کامیار حبیبی، عفیف نعیمی و سامان استوار، شهروندان بهائی آزاد شدند

 

کامیار حبیبی، عفیف نعیمی و سامان استوار، شهروندان بهائی بازداشتی، لحظاتی پیش از زندان قزلحصار کرج آزاد شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۱، کامیار حبیبی، عفیف نعیمی و سامان استوار، شهروندان بهائی، از زندان قزلحصار کرج آزاد شدند.

تا زمان تهیه این گزارش از شرایط آزادی این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

کامیار حبیبی در روز شنبه ۱۹ شهریور توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در روز چهارشنبه ۲۷ مهرماه به زندان قزلحصار کرج منتقل شد. ماموران ضمن تفتیش منزل، برخی از وسایل شخصی وی را ضبط کرده و با خود بردند.

چندی پیش یک منبع مطلع از تداوم بازداشت آقای حبیبی خبر داد و به هرانا گفت: “باوجود ابتلای آقای حبیبی به بیماری پانیک عصبی و پیگیری‌ و اقدامات مکرر خانواده‌ برای رساندن داروهای مورد نیاز وی، مسئولان زندان از پذیرفتن داروهایش امتناع میکنند. اتهامات و مصادیق اتهامات مطروحه علیه آقای حبیبی تبلیغ علیه نظام، تالیف کتاب موسیقی جهت تبلیغ بهائیت، تدریس موسیقی جهت تبلیغ بهائیت و نفوذ در مهدکودک‌ها برای برهم‌زدن امنیت کشور در آینده عنوان شده است. این اتهامات در حالی مطرح است که تمام مجموعه‌های تالیفی کامیار حبیبی همواره قانونی و دارای مجوزهای لازم بوده‌اند.”

عفیف نعیمی از اعضای سابق مدیران جامعه بهائی ایران موسوم به “یاران ایران” و سامان استوار روز یکشنبه ۹ مردادماه امسال، همزمان با ۵ شهروند بهائی دیگر، توسط نیروهای امنیتی در شهرهای مختلف کشور بازداشت شدند. منازل این شهروندان بهائی نیز مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفت.

پس از بازداشت، آقای استوار به بازداشتگاه اداره اطلاعات کرج و آقای نعیمی به اتاق در بسته بند ۸ زندان رجایی شهر منتقل شدند.

آقای نعیمی که از بیماری قلبی رنج میبرد، اوایل شهریورماه در اتاق در بسته زندان رجایی شهر کرج دچار بیهوشی ناشی از نوعی نارسائی قلبی شد.

آقای حبیبی نیز به بیماری پانیک عصبی مبتلا است.

شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.